2017

Zainaugurowaliśmy XIII sezon turystyczny w Parowozowni Skierniewice

mdsc_2775 XIII sezon turystyczny w Parowozowni Skierniewice został zainaugurowany w sobotę 6 maja! Chociaż pogoda nie rozpieszczała, odwiedziło nas tego dnia łącznie 330 osób. Dla nich przygotowaliśmy mocno zmodyfikowane wystawy. Przede wszystkim nową aranżację otrzymała ekspozycja taboru zgromadzonego w hali wachlarzowej – jednostki wyremontowane zostały zgromadzone w jednym miejscu w rejonie odbudowanej już części świetlika. Stanęły tam także ławki, na których mogli spocząć strudzeni zwiedzaniem turyści. Także hala maszyn i wystawa urządzeń sterowania ruchem zostały udostępnione w nowej odsłonie.

mdsc_2763 mdsc_2766 mdsc_2767 mdsc_2770

Naszym Gościom dziękujemy za odwiedziny, a kolejnych zapraszamy już 20 maja na kolejną Kolejową Noc Muzeów!


Okolicznościowy znak radiostacji nadającej w Parowozowni Skierniewice z okazji 30-lecia PSMK

lok W tym roku, z okazji okrągłej 30-tej rocznicy powstania Polskiego Stowarzyszenia Miłośników Kolei oraz XIII sezonu działalności Parowozowni Skierniewice jako placówki o charakterze muzealnym udostępnianej turystom, skierniewicki Klub Łączności Ligi Obrony Kraju SP7KMX uruchomił specjalną radiostację pod okolicznościowym znakiem HF30PSMK. Będzie ona  pracowała każdorazowo w trakcie  Dni Otwartych w Parowozowni i będzie dostępna dla wszystkich zainteresowanych jej działalnością.

W imieniu PSMK i Klubu Łączności LOK zapraszamy do łączności Europę i cały Świat oraz do udziału w pracy radiostacji na żywo.


Judyta Kurowska-Ciechańska laureatką Parowozów Kultury

dsc_0171k 28 kwietnia, po raz drugi w historii miała miejsce w naszej Parowozowni  gala rozdania dorocznych nagród dla twórców kultury i osób działających na rzecz popularyzacji kultury i ochrony dóbr kultury przyznawanych przez Prezydenta Miasta Skierniewice. W tym roku, co szczególnie dla nas miłe, wśród laureatów nagrody znalazła się mieszkanka Skierniewic i nasza Koleżanka – wiceprezes PSMK Judyta Kurowska-Ciechańska – wyróżniona za szczególnie intensywne działania na rzecz rewitalizacji skierniewickiej szopy. Uhonorowana w ten sposób Koleżanka stwierdziła, że jest to w jej ocenie nagroda również dla szeregu osób, które pracują nad zachowaniem i rozwojem Parowozowni od blisko 25 lat.

Ponadto Skierniewiczanami, którzy w tym roku otrzymali Parowozami Kultury są Anna Pokora, Włodzimierz Stefanowicz (znany z występów także w Parowozowni) oraz Małgorzata Lipska-Szpunar i Andrzej Krysiak. W trakcie gali świętowano również 111 rocznicę istnienia Miejskiej Biblioteki Publicznej w Skierniewicach, a także wręczono też wyróżnienie za wpieranie inicjatyw kulturalnych w grodzie na Łupią dla Krystyny i Jerzego Pietrzaków właścicieli firmy Fambud.

dsc_0133k dsc_0158k

dsc_0067k Gala „Parowozów Kultury” była także okazją do wyrażenia wdzięczności władzom Skierniewice za okazaną życzliwość i pomoc przy przejmowaniu na własność ostatniego obiektu kompleksu Parowozowni – tzw. budynku socjalno-administracyjnego. W imieniu PSMK na ręce władz municypalnych reprezentowanych przez Prezydenta Miasta – Pana Krzysztofa Jażdżyka podziękowania złożyli Paweł Mierosławski – pełniący przez 18 lat funkcję prezesa PSMK, a obecnie przewodniczący Głównej Komisji Rewizyjnej i Judyta Kurowska-Ciechańska jako członek obecnego zarządu Stowarzyszenia.

dsc_0361k Na zakończenie gali zaś było coś dla ciała i  coś dla ducha. Organizator imprezy – Urząd Miasta Skierniewice zapewnił dla wygłodniałych skromny poczęstunek, a dla wszystkich obecnych wystąpił Leski – artysta pochodzący z pobliskiego Żyrardowa specjalizujący się w muzyce alternatywnej.

Impreza jak widać na stałe wpisała się w kalendarz wydarzeń odbywających się w Parowozowni. Mamy nadzieję, że nasza hala maszyn będzie gościć galę „Parowozów Kultury” także w kolejnych latach.


O ubiegłorocznej rozbudowie ekspozycji urządzeń kolejowej łączności – odcinek 5

Ostatnim do wykonania przed akcją przenosin centrali działaniem było malowanie zbudowanej na nowo konstrukcji ram rzędowych Siemensa. Aby nie zniszczyć nowej podłogi i nie pochlapać świeżych ścian zmontowane na razie prowizorycznie elementy w większości zdejmowano i malowano po raz pierwszy na warsztatach. Elementy wykorzystywane z dawnej konstrukcji – nóżki, słupki, rury odbojowe – najpierw oczyszczano z poprzednich warstw farby, a po umyciu malowano od razu na gotowo. Elementy, których odejmowanie było problematyczne – zakotwione w ścianach krańcowe korytka stalowe – malowano ostrożnie na miejscu. Po nałożeniu i wyschnięciu pierwszej warstwy farby każdy zdjęty element montowano na swoje miejsce już na stałe. Nieco inaczej postąpiliśmy z nóżkami. Te bowiem malowano przed montażem dwukrotnie, po czym podklejano ich spody ochronną warstwą ścinków wykładziny podłogowej.

odc-5-a odc-5-b
Malowanie konstrukcji po raz drugi na miejscu, okazało się być bardzo czasochłonne. Cały czas trzeba było podkładać płachty ochronne na podłogę, no i „tańcować” z drabiną co kawałek.

odc-5-c odc-5-d

Z końcem drugiej dekady sierpnia 2016 prace malarskie przy konstrukcji wsporczej zostały ukończone a sama konstrukcja przygotowana do organizacji właściwych już przenosin i montażu zabytkowych urządzeń.


Są pieniądze na remont pompowni!

Pompownia z kominem Z pewnym niepokojem obserwowaliśmy rozstrzygnięcia kolejnych konkursów na remonty zabytków, w których licznie aplikowaliśmy o środki na rewitalizację zabytkowych budynków naszej Parowozowni. Niejako „rzutem na taśmę” nasze wysiłki docenił Zarząd Województwa Łódzkiego, który w ramach rozstrzygnięcia otwartego konkursu ofert,  przyznał na zadanie: Rewitalizacja i przystosowanie do celów muzealnych Parowozowni Skierniewice – prace ratownicze polegające na remoncie d. stacji wodnej – pompowni z 1880 r. (etap 2) kwotę 26 250 zł. Cieszymy się tym bardziej, że jest to jeden z najstarszych budynków na naszym terenie, dodatkowo niewątpliwie wymagający pilnej interwencji ze względu na gwałtownie pogarszający się jego stan. Całkowita wartość zadania to ponad 42 tysiące złotych, za które to zostanie rozpoczęta kompleksowa wymiana bardzo już zniszczonego dachu budynku. Przyczyni się to też niewątpliwie do wzrostu estetyki położonej na skarpie rzeki Łupi częsci naszego kompleksu.

Jeśli więc nie rozliczyliście się jeszcze Państwo z fiskusem to ponownie zachęcamy do przekazania 1% na rzecz PSMK.


Cała Parowozownia wreszcie nasza!

Dzień 20 kwietnia 2017 roku stał się dla Stowarzyszenia chwilą historyczną. Tego czwartku, nieco po godzinie 16.00 Prezydent Skierniewic p. Krzysztof Jażdżyk złożył swój podpis na notarialnym akcie, będącym umową darowizny ostatniego fragmentu kompleksu parowozowni. W ten sposób zakończył się liczący prawie ćwierć wieku proces naszych starań o ten zabytkowy obiekt.

foy-6 Wszystko zaczęło się jesienią 1992 roku, gdy wystosowaliśmy do ówczesnej Centralnej DOKP prośbę o możliwość stacjonowania w Skierniewicach liczonego wtedy na palcach jednej ręki naszego zbioru taborowego. W odpowiedzi, na dzień przed wigilią, podczas spotkania odbytego w CDOKP z ust Dyrektora Okręgu p. Janusza Luksa padła propozycja objęcia przez Stowarzyszenie całości likwidowanego wtedy przez Kolej zakładu. Po dwutygodniowym namyśle (musieliśmy ochłonąć…) na to rozwiązanie poszliśmy. Patrząc z perspektywy ćwierćwiecza była to decyzja niosąca ogrom problemów. Ale była to decyzja dobra. Skierniewicka parowozownia nadal stoi. Nadal też służy (choć w zupełnie innym stopniu) kolei i społeczności.

foy-27 Po dekadzie starań i pokonywania trudności, w listopadzie 2002 roku dzięki zrozumieniu wielu organów (wymieńmy tylko Ministerstwo Transportu i Gospodarki Morskiej, Wojewodę Łódzkiego, władze PKP i PKP S.A.) a przede wszystkim dzięki zaangażowaniu skierniewickich samorządowców, na czele z nieżyjącym już ówczesnym Prezydentem Skierniewic Ryszardem Boguszem – staliśmy się właścicielem zasadniczej części parowozowni. Wtedy otrzymaliśmy w darze od Skarbu Państwa 95% całości kompleksu. Niestety w tamtym czasie, z uwagi na niefortunnie dokonany w latach dziewięćdziesiątych podział geodezyjny pozostała otwarta kwestia reszty – 5% powierzchni terenu, na którym stoi dawny budynek administracyjny. Ta sprawa musiała jeszcze poczekać na rozwiązanie, które nastąpiło w ostatnich kilku latach. Zabudowana działka decyzją skierniewickich radnych została oddana do dyspozycji władz województwa, które ostatecznie w ubiegłym roku wyraziły zgodę na przekazanie jej Stowarzyszeniu. Po załatwieniu ostatnich formalności, wreszcie udało się rzecz zakończyć z pozytywnym skutkiem.

mdsc_2739 Oczywiście, taka darowizna to tylko nie kosztowny prezent. To przede wszystkim kolejne wyzwanie i zobowiązanie, które Stowarzyszenie podjęło w stosunku do społeczeństwa. To otwarcie kolejnego, szerokiego i złożonego „frontu robót”. Budynek, stał zasadzie nie użytkowany (ale chroniony przed wandalizmem) od 1991 roku, kiedy to PKP ostatecznie przeniosło resztki biur likwidowanej parowozowni do ustawionych w pobliżu, dziś już nie istniejących, kontenerów. Od tego momentu budynek stał pusty, oczekując na zagospodarowanie. To długoletnie oczekiwanie, niestety nie pozostało bez wpływu.  Skutkiem jest konieczność pilnego przełożenia będących w bardzo kiepskim stanie dachówek (jest to sprawa wymagająca realizacji jeszcze w tym roku), a w dalszej kolejności odtworzenia instalacji oraz remontu i adaptacji do nowych, muzealnych już funkcji, pomieszczeń.

W każdym razie – od czwartku jest już formalna podstawa do naszych działań. Władzom Skierniewic, władzom Województwa Łódzkiego oraz wszystkim, którzy przyczynili się do pomyślnego zakończenia sprawy wyrażamy wielkie podziękowanie.


Kolejny wyjazd studialny do Czech

img_7099 Powoli na stałe do naszego wewnętrznego kalendarza trafiają grupowe wyjazdy studialne do zagranicznych muzeów kolejowych. Dotychczas zazwyczaj poruszaliśmy się w małych, 2-3 osobowych całkowicie prywatnych grupach, jednak od listopada 2016 r. wyjeżdżamy także „silniejszą ekipą”. Jest to okazja do dodatkowej integracji w „ludzkich warunkach”, ale także przede wszystkim pokazania większej grupie naszych Koleżanek i Kolegów doświadczeń innych krajów i znalezienia inspiracji do działań, które można by zastosować i w Skierniewicach. Dla najmłodszych jest to też pewna forma podziękowania, za wkładany w naszą szopę trud i wysiłek. W dniach 22-23 kwietnia ponownie zawitaliśmy do bliskich nam kulturowo i językowo Czech.

Na pierwszy ogień poszło rozpoczynające uroczyście swoje 20-lecie Železniční Muzeum Zlonice. Jeszcze kilka lat temu wykorzystywało ono tory stacyjne i małą parowozownię przy niej zlokalizowanej oraz pomieszczenia pobliskiego budynku. Obecnie mieści się dosyć oryginalnie na terenie dawnego folwarku Lisovice położonego niecały kilometr od zlonickiej stacji.

SONY DSC img_6940 SONY DSC SONY DSC SONY DSC SONY DSC

Kolejnym punktem programu była muzealna nastawnia zlokalizowana w Deczinie – zachowana z znaczną ilością oryginalnego wyposażenia. Był to prawdziwy raj dla licznych w naszej organizacji fanów urządzeń sterowania ruchem kolejowym, stanowiący niewątpliwie źródło inspiracji przy urządzaniu wystaw w naszym obiekcie. Nie mogliśmy się się jedynie oprzeć refleksji, że szkoda, że nie ma podobnej placówki muzealnej w Polsce…

img_7227 img_7188 SONY DSC SONY DSC img_7197 img_7205

Na koniec zaś odwiedziliśmy Kolegów z czterech organizacji działających w obiektach lokomotywowni Turnov.

img_7353 SONY DSC SONY DSC SONY DSC img_7458 img_7539

W Turnovie nie mogliśmy się oprzeć wrażeniu, że w wielu aspektach nasze zbiory dosyć mocno się zazębiają ;).

img_7367 409Da-734 img_7319 SONY DSC img_7327 Kryty austriacki 4-osiowy img_7362_r 123 717


O ubiegłorocznej rozbudowie ekspozycji urządzeń kolejowej łączności – odcinek 4

W połowie czerwca 2016 przystąpiliśmy do ustawiania ram rzędowych, czyli konstrukcji wsporczej centrali Siemensa. Działania te poprzedziło żmudne, wielomiesięczne wykonanie szerokiej pracy koncepcyjnej. Już w roku 2013 opracowaliśmy pierwszą wersję projektu ustawienia ekspozycji. Projekt musiał dać jasną odpowiedź na złożone zagadnienie połączenia:

  1. szczupłości pomieszczeń przeznaczonych na centralę;
  2. konieczności zastosowania znormalizowanych przez wytwórcę wielkości ram rzędowych;
  3. umieszczenia na przygotowanych ramach wszystkich (a jest ich 21) pozyskanych stojaków.

Zdawaliśmy sobie sprawę, że trzeci postulat jest determinantą, bowiem brak miejsca na ekspozycji teraz, spowoduje trwałe zmagazynowanie odrzuconego elementu na wiele lat, a być może na zawsze. Postulat pierwszy i drugi udało się, korzystając z geometrii w zakresie szkoły podstawowej dość szybko pogodzić. Pomieszczenia pasowały jedynie do układu złożonego z trzech ram rzędowych o długości nominalnej 4 m. Stąd wyszło, że dysponujemy (po odliczeniu miejsca zajętego przez pionowe słupki) 1176 cm wolnej przestrzeni. W nią należało wstawiać stojaki o rozmaitej szerokości, od 65 cm (wybieraki wstępne) przez 55 cm (wybieraki liniowe,  47 cm (urządzenia pomocnicze i translacje) do 40 cm (wybieraki grupowe). Przewidzieć także należało około 145 cm na przełącznicę pośrednią.

odc-4-a odc-4-b
Stojaki nie mogły stać na „chybił-trafił” wynikające z arytmetycznego optimum. Wybieraki wstępne grupuje się z przynależnymi do nich wybierakami liniowymi. Położenie przełącznicy pośredniej decyduje o sumarycznym zużyciu kabli. Nie bez znaczenia była też „dydaktyczność” ekspozycji – najistotniejsze w procesie komutacji elementy chcieliśmy ustawić bezpośrednio przed przyszłym widzem. Wreszcie dysponowaliśmy częścią stojaków, których okablowanie warto było wykorzystać bez czasochłonnego przelutowywania, a do stojaków „gołych” należało dopasować posiadane odcinki, nie do kupienia dziś w Polsce, kabli tzw „trójkowych”. I tak, po kilku kolejnych przymiarkach, z pomocą papieru i ołówka wspartych kilkoma wariantami obliczeń w Excelu, udało się znaleźć satysfakcjonujące rozwiązanie.

odc-4-c odc-4-d

Posługując się projektem można było wreszcie zakupić odpowiednią ilość właściwych materiałów i wziąć się „w metalu” za przycinanie na wymiar i wiercenie otworów. Budowę i mocowanie do ścian ram rzędowych zakończono po miesiącu pracy.


Trwa remont naszych torów

p_20170121_125445 Prace przygotowawcze do kontynuacji remontu niezwykle dla nas ważnego toru nr 59 zaczęliśmy jeszcze w sezonie zimowym. Polegały one głównie na oczyszczaniu klatek podkładów z tłucznia – tak by odzyskać jego jak najwięcej, zarazem na całe tygodnie czy miesiące nie wyłączać naprawianego fragmentu toru z eksploatacji. Czasami jednak aura stawała nam na przeszkodzie i albo mroziła na litą skałę tłuczeń, albo też eliminował kierownika prac z powodu absencji chorobowej…

p_20170304_151309 p_20170225_153137

17621817_1460080850729818_4834164778005809716_o Na przełomie lutego i marca została podpisana umowa z Miastem Skierniewice na dotację w kwocie 14 500 zł przeznaczoną na prowadzenie prac związanych z remontem najbardziej zniszczonych elementów naszego układu torowego. Po oczyszczeniu klatek z tłucznia można było przystąpić do mechanicznego odkręcenia szyn, a następnie odrzucenia ich na pobocze toru i ręcznego usunięcia destruktów dotychczasowych podkładów drewnianych. Tym samym otworzył się front prac dla koparki, która wykonała koryto toru, rozściełała tłuczeń, a następnie pomogła w ułożeniu podkładów betonowych i umieszczeniu na nich z powrotem szyn.

p_20170401_122914 p_20170401_162136 p_20170401_164407 p_20170401_182013 p_20170401_190533 p_20170408_093828 p_20170408_105724 p_20170408_131732 p_20170408_143750 p_20170408_151154

Na koniec zostało nam uzupełnianie klatek tłuczniem. Kolejny etap prac planujemy już w maju, po uprzednim dokupieniu podkładów betonowych.

p_20170408_171554 p_20170409_170714

prace remontowe przy torach parowozowni Skierniewice wspiera

Urząd Miasta Skierniewice